LISTY GRATULACYJNE

Miło zaczynać pracę mając życzliwe poparcie organizacji kupieckich i organizacji przedsiębiorców o podobnym charakterze jak nasze Stowarzyszenie. Dlatego z przyjemnością odnotowujemy listy gratulacyjne, jakie z życzeniami owocnej działalności otrzymał nasz nowy Zarząd na ręce Przewodniczącego - od: Pana Waldemara Piórka - Prezesa Warszawskiej Izby Przedsiębiorców, Pana Witolda Buczyńskiego Wiceprezesa Mazowieckiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości, Pana Witolda Fizyty Dyrektora Stowarzyszenia „Nowy Świat” oraz Pana Wojciecha Papisa Prezesa Stowarzyszenia „Obywatele i Sprawiedliwość”.
21 stycznia odbyło się wspólne posiedzenie Zarządów naszych organizacji i stowarzyszeń śródmiejskich przedsiębiorców, dla ustalenia zasad dalszego współdziałania, co daje nam lepszą pozycję w rozmowach z władzami miejskimi.

 Witamy nowych członków

W ostatnim numerze Naszego Biuletynu (grudzień 2007) informowaliśmy o wstąpieniu w szeregi Stowarzyszenia 11 nowych członków. Dziś serdecznie witamy kolejnych przedsiębiorców (wymieniamy koleżanki i kolegów w kolejności alfabetycznej):
1. Dorota Bardecka - LOTTO - Podwale
2. Barbara Broniek - Breitling Cafe Pod Witrażem - Nowomiejska
3. Urszula Gałecka - Restauracja Pod Messalką - Krakowskie Przedmieście
4. Juliusz Kłosiński - Antykwariat Atticus - Krakowskie Przedmieście
5. Grażyna Walasek - Handel Usługi - Szeroki Dunaj

Zabytkom na odsiecz, rozsądkowi wbrew...

W Gazecie Stołecznej z czwartku - 17 stycznia br. ukazała się relacja Pani Małgorzaty Zubik ze spotkania przedsiębiorców Nowego Miasta, gdzie mówiono między innymi o zarządzeniu nr 1151/2008 Prezydenta Miasta St. Warszawy z dnia 9 stycznia 2008 r. (w sprawie sprzedaży lokali użytkowych w domach wielolokalowych) ¹⁾. Sprawa dotyczy ustalenia punktacji stanowiącej podstawę do rozpoczęcia procedury wykupu lokali użytkowych. Aby mieć podstawę do wnioskowania o wykup lokalu trzeba uzbierać minimum 45 punktów. Jednak za usytuowanie lokalu w budynku uznanym za zabytek punktacja wynosi „0” - czyli zamknięta droga. Teraz powstaje pytanie, które chyba trzeba skierować do wybitnych naukowców logików. Zabytek według władz miasta, to ten budynek na którym przybito tabliczkę biało niebieską z napisem „zabytek - chroniony prawem”. Ponieważ tabliczkę stosowną umieszcza się na wysokości parteru - rozumieć należy, że na 1 piętrze już nie ma żadnego zabytku. Logika działań takie nielogiczne wnioski nasuwa; bo lokator, mieszkaniec wykupić może mieszkanie w każdej chwili, a już kupiec, przedsiębiorca - NIE. Zapewne zabytkiem określić można też tego przedsiębiorcę co 30 i więcej lat wytrwał w swojej restauracyjce, galerii czy firmie, inwestując, odnawiając i dbając w każdy możliwy sposób, aby jego miejsce pracy przyciągało gości, cieszyło oko i stosowne władze. Tak więc zabytkiem jest to co w granicy strefy zabytkowej się znajduje i to tylko do I piętra. Bo gdyby tak jaką knajpę na piętro przenieść, a lokatora do parteru (za dopłatą) to znów miasto jakiś kruczek znajdzie, żeby punkty odjąć i lokalu nie sprzedać.
Wielkanoc już w pierwszej dekadzie lutego, więc i jaja na czasie. Zadziwiają nas krotochwilne cytaty głoszone uporczywie przez kolejnych burmistrzów Dzielnicy Śródmieście, którzy po swych poprzednikach powtarzają słynną mantrę; „nie sprzedaje się kury znoszącej złote jaja”. W marcu 2005 roku słysząc to szczere wyznanie od ówczesnego Burmistrza potraktowaliśmy to jako żart, pomyłkę, lapsus językowy. A to nie żaden żart, a program wręcz wielojajeczny.
Wydawało nam się naiwnie, że niedopowiedzenia pewne, brak jasnych kryteriów i zagmatwanie przepisów to czyste pole do popisu dla Urzędu Antykorupcyjnego, no i pewnie dlatego go powołano. Wiadomo bowiem od czasów fenickich, że jak coś niejasne, uznaniowe, to zawsze dla kogoś jakaś furtka się znajdzie.
Tylko po co to komu? Czy władze miasta stołecznego nie mając nic na głowie innego jak wieloletnie już zmagania z przedsiębiorcami o pseudo-zabytkowe mury, które i tak jak się przekonujemy, możemy sami sobie wyremontować. Sprzedaje się regiony energetyczne, huty, cukrownie, ba całe połacie miast czy gmin po to aby zasilić kasę miejską, zapewnić nowe miejsca pracy, rozwinąć przedsiębiorczość, która musi się odwdzięczyć poprzez podatki, a nie rozmowy kawiarniane. Dopóki nasze władze nie zmienią swojej polityki będziemy musieli wykazywać te liczne absurdy, nie tylko prześmiewczym felietonem, pismem, listem protestacyjnym, ale całą droga prawną, która wykaże że konstytucja to nie zabytkowy dokument, a najwyższy akt prawny. Chcemy zatem aby wszelkie zarządzenia nie były aktami nadinterpretacji czyli wyższej wagi niż ustawy, które też są dla ludzi - nigdy odwrotnie. Miasto ma prawo dysponować majątkiem według własnego uznania - stwierdza w cytowanym wyżej artykule - rzecznik Ratusza. Pozwalam sobie zatem przypomnieć, ze to nie jest własność biura na Nowogrodzkiej czy na Placu Bankowym, a nasza wspólna własność. Zarządco obudź się, to nie rycerska rzecz opuszczać przyłbicę przed poddanym. Myślenie ma nadal wielką przyszłość, a śmieszność trudno przekuć w szacunek.

¹⁾ zarządzenie nr 1151/2008 zawiera 8 załączników, a także znamienne zdanie w postanowieniach końcowych, które mówi, że „w uzasadnionych przypadkach dokumentację przygotowywaną do sprzedaży …., należy uzupełnić.” Mamy nadzieję, że stosowne zarządzenie określi te uzasadnione przypadki wraz z odpowiednimi załącznikami.

 Zabytkom na odsiecz, rozsądkowi wbrew. Cześć 2

Poprzednie władze miasta pozostawiły nam dylematy, których rozstrzygnięcie wydaje się tak trudne jak zdobywanie szczytów w Himalajach. Polityka czynszowa sprowadzająca się do wymuszonych pseudo negocjacji, myślenie o przedsiębiorczości w skali sklepiku, a nie stołecznej metropolii, eksperymenty na żywym ciele organizmu miejskiego. Jawi się to wszystko jak obraz chaosu nad którym trudno zapanować, a więc dla przeciętnego Polaka, lepiej omijać te nowe koncepcje z daleka. Niestety są też tacy, którzy siedzą w samym oku cyklonu i chyba w oczekiwaniu na klienta zaczną szydełkować, nie tylko berety. Taki odpływ klientów i gwałtowny spadek obrotów jaki miał miejsce w mijającym roku, mogł wielu załamać i doprowadzić do groźby likwidacji firmy. Wiadomo ze są okresy lepsze i gorsze w każdej działalności, ale w końcu mówimy o Starym Mieście. Jak pisał dawny historyk, to prababka Warszawy i jej gniazdo. Czyli wydawać by się mogło, że wystarczy mieć jakikolwiek punkt, mały sklepik, czy kawiarenkę, a powodzenie finansowe murowane. Nic bardziej błędnego, bo to tylko legenda hołubiona przez niektórych decydentów. Starówka to miejsce sezonowe, gdzie obroty rosną od maja, aby we wrześniu lecieć już na łeb na szyję. To miejsce nad Wisłą i blisko Centrum, ale na uboczu linii komunikacyjnych i obecnie bez dojazdu, parkingów itp.. Tak więc przedsiębiorca ten duży i ten mniejszy równo liczą straty spowodowane, rekultywacją brukową, reorganizacją ruchu kołowego, a także polityką czynszową, której i tak w zasadzie nie ma. Podobno dawniej narzekał tylko „Pan sałata” jak niegdyś dorożkarzy zwano. Teraz nie musi już nikt narzekać, bo rozpacz to nie jest forma komunikacji społecznej. To stan ducha i kasy. Jak ma się czuć Pani, która dowiaduje się, że sklep który prowadzi od 30 lat, remontuje, maluje i dopieszcza musi oddać bo nie stać jej na czynsz z sufitu wzięty. Na wymuszonych negocjacjach zaproponowano 180 za metr, ale to już nieaktualne bo to było 3 miesiące temu, teraz 240 wydaje się stawką właściwą. Były stawki niskie, też to prawda - zdarzały się takie, ale w ciągu kilku miesięcy nikt nie jest w stanie o kilkaset procent zapłacić więcej niż płacił przez lata. Nie łatwo rzucić wszystko w diabły jak firma często prowadzona przez 2 czy 3 pokolenie, z tradycjami, z wiernymi klientami, no i z tą nadzieją, że w końcu to Stare Miasto i powinno być lepiej. To jedyna taka Starówka, bo jeździmy czasem do Krakowa, Poznania, Wrocławia, Torunia (o żadnej zagranicy nie wspominając) gdzie obroty rosną, turystów przybywa, a władze starają się pomagać, bo im więcej gości tym lepszy handel i miasto ma więcej pieniędzy z wszelkiego rodzaju podatków.

Z jednej strony miasto szuka pieniędzy w naszych kieszeniach co słusznie czyni, ale niech choć płaszcz na grzbiecie zostawią, a z drugiej strony latami prowadzi skomplikowane procedury, aby w końcu oddać za „psi grosz”. Jak nas informują w prasie - na mieście liczne pustostany, czyli lokale duże i atrakcyjne ponad rok nie działają bo „procedury”. Ten kto wdraża procedurę sam powinien płacić, wtedy po prostu nie opłaciło by się czekać latami na zagospodarowanie, czy na koncepcję. Stał tak lokal na Nowym Świecie po słynnej kawiarni, lokale na Rynku Nowego Miasta czy choćby trzypoziomowy lokal po restauracji Geslera.

Jak się dowiadujemy parter czyli najatrakcyjniejsze miejsce w sercu Starego Rynku zostanie zamienione na biuro. A dokładnie lokal informacji turystycznej Biura Promocji Miasta. Chyba że miasto same sobie będzie płacić 100 zł za metr kwadratowy za to, co w tym akurat miejscu jest nikomu niepotrzebne. Jak turysta dotarł już na Starówkę, to już tak bardzo mu nie jest potrzebna informacja, gdzie jest Zamek  i  Syrenka. Biuro obrośnie w segregatory, komputery i zapłaci czynsz w wysokości ? No właśnie - może taki, jak filia Muzeum Historycznego, czyli parterowy lokal po dawnej lecznicy IZIS, a obecnie Muzeum Farmacji. Klientów tam brak i nuda okropna, czynsz pewnie w granicach 7—10 zł za metr. Informacja Turystyczna w końcu też potrzebna, ale czy nie może to być przetarg  na przykład, na firmy księgarskie, co takie przewodniki prowadzą. A tak miło się słuchało opowieści jak by tak hotel jaki albo apartamenty w sercu miasta. Przecież powoli w tym kierunku będzie szło zagospodarowywanie wszelkich lokali,  dotychczas głównie mieszkalnych, a w przyszłości?  Lokatorzy wyprowadzają się, ale niezwykle rzadko wprowadzają nowi. Wynajmując turystom lub sprzedając firmom hotelarskim, po prostu więcej zarobią; wynajmujący i miasto.  A okoliczne sklepy czy restauracje będą miały dodatkowych klientów, pomyślmy zatem jak szukać pieniędzy, ale z perspektywą wieloletnią, z udziałem tych, którzy lata całe poświęcili na urządzenie, wystrój i wypromowanie swoich obiektów.

Kluczem do sukcesu - finansowego również jest wieloletnia polityka, ustalone  na lata zasady działania, współdziałanie miasta, przedsiębiorców i mieszkańców, aby miasto mogło być dumne ze swej oferty handlowej i kulturalnej. Doraźnie to tylko można wylać „dziecko z kąpielą”. Bo za jakiś czas znów wybory i znów nam coś obiecają, co potem zapomnieć przyjdzie.

Nie chcemy argumentacji NIE bo NIE. To żenujące i już nie śmieszne. Czas na wspólne negocjacje jak to nam obiecywano przed wyborami do Sejmu. Na razie cisza, komisji wspólnej miasta i przedsiębiorców NIE MA.

Po zakończeniu kadencji poprzedniego Prezydenta Miasta, w Urzędzie Stołecznym pracowało 5 tysięcy osób. Życzymy Państwu więcej wyjść „w teren” i mniejszej liczby zarządzeń, łatwo się pogubić...