Ulica PIWNA występuje w historii Warszawy już w 1353 roku, kiedy to Książę Mazowiecki Ziemowit rozpoczyna budowę kościoła i klasztoru dla zakonu Augustianów. 
Piwna jest najdłuższą ulicą Starego Miasta, bowiem jej długość wynosi 250 m. Nazwę swą zmieniała parokrotnie chociaż Pywna występowała już w 1439 roku. Inne nazwy to: Mnichów i Szynkarska. W połowie XVI w. część ulicy to św. Marcina , a od Piekarskiej do Dunaju już Piwna. Dla całej długości ulicy nazwa Piwna powróciła w r.1743. 
W pierwszym okresie swego bytu historycznego zabudowania przy Piwnej były drewniane. W 1478 roku pożar, który powstał przy Dunaju zniszczył całą zabudowę ulicy wraz z kościołem, ocalał tylko klasztor. Odbudowano świątynię, rozbudowano klasztor, dobudowano szpital, ale i warzelnię piwa. Augustianie (sprowadzeni z Czech) słynęli z temperamentu i do abstynentów nie należeli. Nocne muzykowania sprowadziły na nich kiedyś gniew biskupa, natomiast kilkuwiekowe tak miłe dla ucha zamiłowanie, dało im wielką sławę wśród mieszkańców stolicy. Nawet ogłoszenia uroczystości kościelnych odbywały się z wieży, przy użyciu trąb i kotłów. Od czasów wcielenia Mazowsza do Korony właśnie na terenie kościoła Augustianów odbywały się sejmiki szlacheckie, stąd też i częste zatargi i szabel dobywanie. 
Kolejny pożar zdarzył się 1580 r. ale szybko odbudowano zniszczone posesje. W 1659 roku zabudowana była już cała strona nieparzysta Piwnej, natomiast strona druga, długo stanowiła zaplecze kamienic zwróconych w kierunku obecnej Świętojańskiej. 
Na Piwnej zamieszkiwało sporo rzemieślników z przewagą krawców, w okresie nieco późniejszym spotykamy tu już zamożniejszych mieszczan, kupców, złotników oraz urzędników królewskich.
Według spisu ludności z 1792 roku ulica ta wraz ze Świętojańską miała największe zaludnienie. Naliczono wówczas 1.100 osób. Charakterystyczne jest, że w tym okresie nazwę ulicy i jej tradycję podtrzymywało 11 szynkarzy. 
Jedną z najpopularniejszych postaci ulicy Piwnej był Antoni Magier (1762-1837) mieszkający przez całe swoje długie życie pod numerem 47/95 . Był to, fizyk, meteorolog, pamiętnikarz, profesor, ale też dziwak i plotkarz. Autor słynnej "Estetyki Miasta Warszawy". 
Ten mały rys historyczny uwidacznia nam jak słynna to od wieków ulica, skoro również Wiech (Stefan Wiechecki) umieścił tu swoją "Cafe Pod Minogą", a warzone nie tylko tu piwo weszło do znanej wszystkim piosenki .." bo na Piwnej jest piwo".

Piwna - część południowa
(od Pl. Zamkowego do Zapiecka)

Piwna - część północna
(od Zapiecka do Wąskiego Dunaju)