|
Ulica
ta biegła na terenie nasypowym, poniżej południowo-wschodniego
odcinka muru obronnego, od Góry Gnojowej (od wylotu uliczki
Dawnej) do ul. Mostowej. Na początku XIV wieku na ten teren
wywożono odpadki ze Starego Miasta przez furtę Gnojną (Celną)
i Rybaków u wylotu Kamiennych Schodków. W XV i XVI wieku teren
ulicy zajmują ogrody i spichlerze. W 1669 nazywano ulicę „między
spichlerzami", od 1771 ustala się nazwa Brzozowa. Poprzednie
nazwy to Podwalna, Między Spichlerzami, Od Gnojowej Góry do
Mostowej. Nazwa obecna pochodzi prawdopodobnie od brzóz rosnących
na cmentarzu Szpitala św. Łazarza
Zabudowę po stronie zachodniej, nieparzystej, tworzyły tylne
oficyny i budynki gospodarcze domów parzystej strony ul. Jezuickiej
(numery 4-8, hip. 70-73), kamienic rynkowych Strony Barssa (numery
2-26, hip. 57-69) oraz niektórych domów parzystej strony ul.
Krzywe Koło.
Oficyny domów rynkowych w w. XVI-XVII wchłonęły i przekroczyły
mur obronny, a później przekształcone były na odrębne kamienice
ul. Brzozowej. Po jej stronie wschodniej, parzystej, najstarszymi
budynkami były spichlerze, od w. XVIII powstawały tu dworki
i budynki folwarczne, w zabudowie luźnej, później zastępowane
też przez kamienice.
W XVI wieku na rogu Brzozowej i Mostowej znajdował się szpital
św. Łazarza, a w pobliżu drewniany przytułek dla starców, który
przetrwał aż do XIX wieku. Zaplecze innego szpitala - św. Jana
znajdowało się na drugim końcu blisko Gnojowej Góry, która stanowiła
miejskie wysypisko śmieci.
Lustracja Dawidsona z 1754 roku wymienia jakimi zawodami parali
się mieszkańcy Brzozowej, możemy tu znaleźć pasztetnika, bawełniarza,
łaziebnika i aż "trzy panny co z szafką siadają " (!). Jak się
okazuje, panny te sprzedawały tzw. towar norymberski obejmujący
galanterię, nici, koronki, wstążki, tasiemki itp.
Z dawnych spichlerzy do czasów II wojny światowej zachowały
się trzy: pod nr 12 wybudowany przez Baltazara Strubicza, pod
numerem 22 należący do rodziny Baryczków oraz pod numerem 39/41.
Zabudowa zniszczona 1944, odbudowana 1959-62.
|
