|
Ulica Piekarska
zwana kiedyś Platea Pistorum wymieniona po raz pierwszy 1435, nie zmieniła od
XV wieku swej nazwy, pochodzącej, zapewne od mieszkających tu piekarzy (na tyłach strony parzystej znajdowały się w w. XVI młyny miejskie).
W 1564 roku odnotowano 17 posesji (wliczając Rycerską) 20 lat później
jest już tych posesji 22. Znajdował się tu również młyn, browar i
dwa ogrody.
Ulica wiodła pierwotnie od południowo-zachodniego narożnika Rynku do murów
obronnych.
Przed 1743 jej odcinek między Rynkiem a Piwną nazwany ul. Poprzeczną, od 1770 Zapieckiem. Po rozbiórce 1772 części muru
obronnego ul. Piekarska uzyskała wylot na ul. Podwale. Zabudowa pierwotnie drewniana, pierwsze dwie kamienice wzniesiono w
XVI wieku. W pożarze 1669 "ulica Piekarska wszystka zgorzała". Pozostałe
kamienice budowane w drugiej połowie XVII wieku i pierwszej połowie
XVIII wieku.
W końcu XVIII wieku zamieszkiwali przy Piekarskiej szewcy, krawcy, kuśnierze
i dwaj piekarze, w domu nr 9 Piotr Zawadzki "trzymał drukarnię"
zatrudniając w niej aż 18 drukarzy. Ogółem zamieszkiwało tu wtedy ok.
500 osób.
Zburzone 1944, odbudowane 1959-61, z wyjątkiem domów nr 7, hip. 129 i nr 9,
hip. 130. Po odbudowie wprowadzono nowe numery porządkowe.
|