Zgromadzenie sióstr św. Elżbiety mieści się przy ul. Rycerskiej 2. Na zdjęciu widok odrestaurowanych budynków od strony podwórka ul. Piekarskiej i zaplecza Piwnej. I tu podwórka pełne zieleni, ciche i nastrojowe

 
na rysunku 
Antoniego Uniechowskiego

Ulica Rycerska to dawne (od XIV wieku) przejście dla straży miejskiej wzdłuż muru obronnego, od Wąskiego Dunaju do Bramy Krakowskiej. Tę wąską ulicę podmurną i domy tu powstające określano "sub muro" (1560), "platea penes muros civiles" (1566), "domy pod samymi murami" (1669). W. XVII-XVIII odcinek między ul. Piekarską, a posesją augustianów nazywano ul. Ciasną. Od schyłku w. XVII ustala się nazwa Rycerska, nawiązująca do baszty muru wewnętrznego usytuowanej między ul. Piekarską i Wąskim Dunajem, określanej 1614: "turris lapidea dictam Rycerski Dom", wówczas przebudowanej na kamienicę należącą do Adama Leszczyńskiego. 
U wylotu ul. Piekarskiej istniała też baszta, "wieża Czerwona gdzie mistrz [kat ] mieszka", wzmiankowana w 1612, zburzona na przełomie w. XVIII/XIX. Zabudowa mieszkalna-gospodarcza powstawała w. XV-XVIII, przeważnie drewniana, dopiero od schyłku w. XVIII dominowały niewielkie kamienice jedno- i dwupiętrowe. 

Na pocz. w. XX po stronie zach., przymurne, było 7 kamieniczek po stronie wsch. 6 (nry hip. 281-294). Zabudowa zniszczona w 1944. Odbudowano w zmienionym kształcie kilka domów po stronie wschodniej.