|
Ulica z Rynku ku Dunajowi, Dunay, Dunayska, biegła od północno-zachodniego narożnika Rynku ku zachodowi, za wlotem ul. Piwnej rozszerzając się od północy w placyk (obecny Szeroki Dunaj), gdzie ze źródełka wypływał strumień wpuszczony w fosę (od niego nazwa Dunaj, stosowana - do połowy w. XIX - tak do Wąskiego jak Szerokiego Dunaju).
Zabudowa Dunaju w XV wieku była przeważnie drewniana, zniszczona w większości w pożarze 1478 roku.
Ulica dochodziła do linii murów miejskich, gdzie stała baszta, zastąpiona 1598-1612 bramą zwaną Nową, a od połowy w. XVII Poboczną. Przed 1655 zwężono przyrynkowy odcinek ulicy, której część zajęła kamienica miejska (ul. Nowomiejska nr 1). Po rozebraniu w 1804 Bramy Pobocznej, Wąski Dunaj zyskał pełny wylot na Podwale.
Pierzeje wschodniego odcinka ulicy tworzą boczne elewacje budynków ul. Nowomiejska nr 1 i Rynek nr 31- ul. Piwna nr 48 oraz dalej na zach. kamienica ul. Piwna nr 53. Pozostałe domy pierwotnie, niektóre aż do w. XVIII, drewniane, pierwsze murowane powstały w. XVI (nr 10, częściowo nr 12 i nieistniejący d. nr 7/9,). Na narożniku nie istniejącej dziś ul. Żydowskiej (zw. też Abrahamowską), wybiegającej od Wąskiego Dunaju ku pd. (między nr 5 i 7/9) i następnie załamującej się ku zach. i dochodzącej do ul. Rycerskiej, stała w. XIV-XV drewniana bożnica.
Zabudowa zniszczona 1944, odbudowana w latach 1949-62, oprócz domu nr 7/9.. Po odbudowie zmieniono numery porządkowe nieparzystej strony ulicy. |
